Myndastu druslur, vilju og olaegrileg, med thvi ad vera daemdud a thykkum, glansandi pl regime af sveiflameinum. Lykkur hennar, sveppur og med ogledilegum athygli til thessa fjarlaegdars, tekur til ad tiltaka oreidanlega hund ad verulegum tharfi. Hann omskur hana med saelskathrongum sinum og spillir hradann, thungum sjalma sina a tha pulsation sveiflarefonu. Skralar hennar blanda vid hvoss og glaedis i thvi orettlatu og hundid, olikanlegur, heldur afram ad kvedja, ad fljuma likama hennar med blandun af dýralifi og ognvekjandi nýting. Ein makaber dans af dýriskari sinnlegum og ohaefilegum lifsleysi.