I hlýdu villum skogum, fra ollum civilizatuni, finnst ung kona a mot vid vild hund, sarsamt oheiligur. Hun skon er fanginn i, lifslykur hennar er daudinn. Hundurinn, sterkur og osigurleikur, radir henni, eydilagdar hana med omiskunni, og saedi hans flýtur yfir hennar faedu, merkimid a undirstodu i ognvekjandi sjon af djoflslegri tilfinningu. Krodlegir tre eru sýnleugar fyrir thessu fjarlaegum brosti, medan jordin, sot af blodi og kynni, verdur grundvall i thessari tvungnu sameinudu, run af hrodum styrk thar sem kona er adeins taeki fyrir oendanlega djoflsleika.